zondag 29 juni 2014

La douce France en 'artisan' brood

De laatste twee weken brachten we door in 'la douce France', om precies te zijn in de Provence. We leefden er als 'God in Frankrijk'. Althans, dat gevoel hadden we. De zon scheen ( op een enkel regenbuitje na ), de natuur was prachtig en we waren omgeven door mooie stadjes, olijf- en wijngaarden en lavendelvelden. Wat wil een mens nog meer? Niets dus.

Campaillette uit Avignon

Maar als je zoals ik, fanatiek brood bakt, dan ga je natuurlijk ook op zoek naar lekker Frans brood. Daarvoor hoefden we niet zo ver te gaan, want in bijna elk dorp was er wel een 'artisan boulanger', een ambachtelijke bakker dus waar de mensen in en uit liepen. Dit soort broden kochten we daar:


Festive uit Isle sur la sorgue

De Campaillette had iets weg van een bruin stokbrood met heel veel smaak. De Festive leek op wit stokbrood, maar was platter en minder knapperig.


Croissant


De croissant van de bakker uit Vaison la Romaine was onweerstaanbaar lekker. Maar erg slecht voor de slanke lijn.
Pain graines noire

Ze verkochten echter ook gezonder brood, zoals dit zadenbrood dat leek op zuurdesembrood met heel veel zaden en tarwekorrels en dat zowel van buiten als van binnen heerlijk zacht was. En het lichte zadenbrood dat daarentegen weer een knapperige korst had.






Pain blondes

En zo kan ik nog een poosje doorgaan. Er waren stokbroden ( baguettes ) in allerlei soorten en maten, veel soorten pain de champagne en grote en kleine brioches.


Mont Ventoux

Maar we deden meer dan broden kopen. We snoepten van de chocola uit de fabriek in Vaison la Romaine en van de nougat uit Montelimar. We proefden wijn uit Chateneuf du Pape en uit de Cotes du Rhône streek.

We beklommen de Mont Ventoux (  per auto ) en zagen tientallen fietsers de berg op- en afrijden. Er stonden borden met Nederlandse teksten en er reed een team van verzorgers en ambulances uit Nederland rond. Daarna rustten we uit op ons heerlijke terras, namen een ( koude ) duik in het zwembad en lazen boeken.



Nu genieten we weer van ons eigen huis. Vandaag bakte ik weer zelf brood en een lekkere Limburgse kruimelvlaai.

Het hondje ligt te snurken op zijn kussen en als we opstaan loopt hij achter ons aan. Geen moment verliest hij ons uit het oog. Of wij veel zijn aangekomen, weten we nog niet. Hij in elk geval wel ( 1 kg ), dus...gaan we straks met zijn allen aan de lijn ( de slanke dan ).

Chico
                                                                      ©Marionskitchenstories

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen